Nederland heeft een Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en terrorismebestrijding is een gangbaar onderwerp in de media. Dit vinden wij allemaal heel normaal en de miljoenen die in de bestrijding van terrorisme gepompt worden worden probleemloos vrijgemaakt. Er is één klein eigenaardigheidje: bij mijn weten is er in Nederland nog nooit iemand door terrorisme om het leven gekomen. Een vreemde tegenstrijdigheid, want terwijl terrorisme neergezet wordt als een prominent gevaar dat ons al jaren bedreigt, moet het eerste slachtoffer nog vallen. Ontsnapte TBS’ers brengen de samenleving ook in rep en roer. ‘Ze worden zomaar op verlof gestuurd’ en kunnen probleemloos er tussenuit knijpen om te gaan moorden. Kort door de bocht is dit zo ongeveer de algemene teneur. Marokkanen zijn ook al zo’n vreselijk alom aanwezige dreiging. Eén verkeerd woord of één verkeerde blik richting een Marokkaan en je kunt het niet navertellen. Ja, ja. Het totale aantal terrorisme-moorden, TBS-moorden en Marokkaan-moorden per jaar staat in geen enkele verhouding tot bijvoorbeeld de 800 mensen die jaarlijks door auto’s worden doodgereden. Om nog maar te zwijgen van de massaslachtingen die de griep keer op keer aanricht. Hoe groter wij het gevaar ervaren, hoe groter de illusie. En ook hier weer een vreemde paradox, de echte gevaren (bijvoorbeeld de auto’s) ervaren wij niet als gevaren. Dus er geldt ook: hoe kleiner wij het gevaar ervaren, hoe groter de illusie. Met andere woorden, het is weer alom illusie.